já ég hef verið í smá blogg fríi.... ekki vitað hvað ég eigi eð geti skrifað.... mér finnst ég ekkert geta sagt eða gert... enda hef ég ekki verið að gera neitt nema að vinna...... en ég hef verið að hugsa mikið um eitt og annað og mundi eftir ´samtali milli okkar sigrúnar í spænsku í apríl.... ég var að spá í því að byrja með nýja bloggsíðu en ég sagði við Sigrúnu að ég ætlaði ekki að blogga um það sem ég væri að gera heldur hvað ég væri að pæla og hugsa... og bara einhverja vitleisu .... ég sagðist ekki nenna að blogga um hvað ég hefði verið að gera því ég gerði eiginlega ekkert sem væri frá sögu færandi.... og nú hyggst ég ætla að standa við mín orð....

vinátta er eitthvað sem við öll ættum að kannast við... eitthvað sem við öll vilju hafa í lífinu.. en hvénær veit maður hvort einhver er vinur mans?? hverjir eru vinir í raun ?? hvar er línna milli vinar og kunningja?? og fyrrst og fremst getur maður treyst vinum mans?? eða getur maður bara treyst bestu vinum mans??
vinátta getur verið mjög traust og góð og maður getur bundidt nokkrum maneskjum svo sterkum vináttu böndum að manni fynst maður svo öruggur í þessum hóp og maður getur verði maður sjálfur. en það eru ekki allir svo heppnir að eignast svona góða vini........góður vinur er gulls ýgildi...... og mér finnst einsog ég hafi gladað heimsins stæðsta fársjóð og án þess að vita það....... einhvern veigin...

ég vildi samt segja ykkur að ég er að  fara til búlgaríu á þriðjudaginn... og er að flitja til hafnafjarðar þegar ég kem heim aftur....

kær kveðja Auður Freyja